HomeContact
Professionals

Amal Saleh kon de zorg niet meer aan

Amal Saleh
Amal Saleh Amal Saleh

“In de meivakantie is Rowan naar een kamp geweest voor kinderen met ADHD. Voor hem ideaal: een duidelijk dagprogramma, veel afwisselende activiteiten en een plek waar niemand hem raar vindt. Voor mij de kans om bij te komen. Ik zat er helemaal doorheen. Ik sliep niet meer, want ik was altijd gespannen. Als ik niet werkte, was ik aan het opletten wat Rowan uitspookte. Het was op een gegeven moment echt niet leuk meer thuis; ik liep alleen maar op hem te schelden."

“Samen met de psycholoog hebben we een plan gemaakt, van hoe een goede dag er uit zou moeten zien. Ik probeer hem concrete opdrachten te geven: ruim je sokken op, geef de planten water. Daarmee verdient hij dan ‘punten’ die we bijhouden op een scorekaart. Hij krijgt weinig zakgeld, omdat hij dat altijd snel uitgeeft aan onzinnige dingen, of erger. Maar met zijn punten help ik hem sparen voor grote dingen die hij graag wil, zoals een nieuwe computer.”

Er zijn nu ook andere mensen die helpen om Rowan te ondersteunen. Zijn beste vriend, waar hij altijd mee naar school fietst, helpt checken of hij alle spullen heeft meegenomen. Zijn docenten controleren of hij zijn huiswerk opschrijft. Ik hoef hem niet meer voortdurend achter de vodden te zitten. Het is een stuk gezelliger thuis.”

Deze tekst is gebaseerd op waargebeurde verhalen. De persoonsgegevens zijn wel fictief.